In ‘Het Park van…’ vertellen bezoekers, ondernemers en mensen die ‘iets doen met Park Lingezegen’ over hun park. Deze keer: Twan Houterman en Esther Ruhe. Twan laat onder andere Lakenvelders en schapen grazen op Landgoed Doornik; Esther geeft leiding aan zorgboerderij De Groote Locht, waar kinderen in de groene omgeving leren en groeien.
“Als een echte duizendpoot vind je mij, Twan, in en rondom het park. Ons landbouwbedrijf en de zorgboerderij De Groote Locht liggen aan de rand van het park en maken het zo fijn en makkelijk om dagelijks het park in te gaan. Zelf heb ik altijd al affiniteit gehad met de landbouw. Tegenwoordig is mijn takenpakket behoorlijk uitgebreid: ik werk als adviseur in de landbouw, run het landbouwbedrijf, onderhoud de kippenkar en verkoop de eieren, en in december verkopen we kerstbomen. In het park voer ik maai- en onderhoudswerkzaamheden uit en laat ik schapen en Lakenvelders weiden. Het vlees van de Lakenvelders wordt ook verkocht. Ik vind het leuk dat mijn dagen zo gevarieerd zijn. Voor Esther is dat anders.”
“Zeker, want bij mij, Esther, op de zorgboerderij houd ik juist van structuur. Na een start bij de ANWB vond ik mijn roeping in het werken met kinderen. Inmiddels run ik zorgboerderij De Groote Locht, waar ik met een aantal andere medewerkers zorg draag voor tientallen kinderen en jongeren. Mijn pedagogische achtergrond helpt me om de natuur van Park Lingezegen in te zetten als onderdeel van hun ontwikkeling.”
“Onze samenwerking met Park Lingezegen begon via Doornik Natuurakkers: zij tipten het park om met onze Lakenvelders te gaan beweiden. Toen er grond vrijkwam, kregen we de ruimte om twee weides te beheren. Inmiddels maaien we waar nodig en onderhouden we, soms samen met de jongeren van de zorgboerderij paraderend op skelters, het Klompenpad. Daarnaast laten we dus koeien en schapen grazen waar vroeger werd gemaaid. De natuur hier is mooi, maar dieren laten het park echt spreken. Het is de wisselwerking tussen ons als bewoners, maar ook als lokale ondernemers en het park dat onze betrokkenheid zo sterk maakt.”
“Wat ons het meest raakt, is hoe Park Lingezegen ruimte biedt voor biodiversiteit én lokale ondernemers. We zijn trots op het in stand houden en het verbeteren van de leefomgeving. Mede dankzij het park kunnen we een zeldzaam koeienras weiden en het landschap op een natuurlijke manier beheren. Het park luistert écht naar onze ideeën en daardoor voelen wij ons verbonden,” aldus Twan.
“Ik vind het ook mooi om te zien hoe de kinderen en jongeren zich ontwikkelen op de boerderij en in het park. Ik hecht waarde aan ontwikkeling en leren met behulp van de natuur. Bovendien merk ik dat de omgeving bijdraagt aan de gesprekken die ik met ze heb: het park biedt namelijk rust en ruimte die sommigen hard nodig hebben. We zien zelfs dat jongeren doorstromen in de maatschappij met een rol in de landbouw,” aldus Esther.
Twan: “Mijn favoriete plek is bij het kersenlint, waar het Hackfortpad en het Doornikpad samenkomen. En dan is het natuurlijk het mooist als de koeien aan de ene kant lopen en de schapen aan de andere kant. Dat is echt mijn plekje.”
“Daar in de buurt staat ook een picknicktafel waar ik vaak met de kinderen langsga. Maar ook in de buurt van het Klaslokaal heb je een vuurstookplaatsje waar we in de zomer graag naartoe gaan om met een drankje van de omgeving te genieten. De kinderen zelf hebben soms ook een mooie herinnering aan een specifieke plek in het park,” aldus Esther.
“We hopen dat Park Lingezegen de koers blijft volgen waarin lokale initiatiefnemers betrokken worden en dat het groen hier onverminderd behouden blijft. We zouden het jammer vinden als het de vorm krijgt van een entertainmentpark, het moet juist een rustige uitloopplek zijn waar mensen echt tot rust komen. Zelf kijken we ernaar uit om misschien nog meer taken op ons te nemen en samen nieuwe verbindingen te leggen tussen natuur, geschiedenis en de gemeenschap. Daar staan we in ieder geval heel erg voor open. Zo blijft Park Lingezegen ook in de toekomst onmisbaar.”
