In ‘Het Park van…’ vertellen bezoekers, ondernemers en mensen die ‘iets doen met Park Lingezegen’ over hun park. Dit keer: Hans Hendriks, hoofd beheer bij Park Lingezegen. Hij vertelt over zijn tien jaar bij het park, hoe hij het vanaf de beginfase heeft helpen opbouwen en waarom dit gebied hem zo aan het hart gaat. Eind december geeft Hans het stokje over als beheerder van Park Lingezegen en gaat hij met welverdiend pensioen.
“Ik ben Hans Hendriks. Sinds 2015 werk ik in het park als coördinator beheer. Toen ik begon, waren de eerste delen van het park net klaar om beheerd te worden. Ik kreeg de kans om het beheer vanaf de basis op te zetten. Dat is iets waar ik met veel plezier aan heb gewerkt.
Wat daarbij hielp is dat ik geboren en getogen ben in Elst en op een paar honderd meter van Park Lingezegen woon. Het is bijna mijn voortuin en dat heeft zo zijn voordelen. Vooral in het contact met mensen uit de omgeving.”
“Vanaf het begin hebben we ervoor gekozen om het beheer niet uit te besteden aan één grote aannemer, maar om samen te werken met lokale partijen, stichtingen en sociale organisaties. Dat kost in het begin meer tijd, maar levert uiteindelijk heel veel op. Je krijgt maatwerk: elk stukje park heeft zijn eigen karakter, en door met lokale mensen te werken, ontstaat er betrokkenheid en kennis van het gebied.
Het was niet de makkelijkste weg, maar wel de mooiste. Inmiddels weten mensen ons te vinden: ze bellen of sturen een berichtje als er iets in het park aan de hand is, of spreken me aan als ze me tegenkomen. Dat laat zien dat ze zich verantwoordelijk voelen en dat het park van iedereen is geworden.”
“Het bijzondere aan Park Lingezegen is dat ik er tien jaar lang aan heb mogen meebouwen. Ik heb het zien groeien: letterlijk en figuurlijk. Het park vormt een groene buffer tussen Arnhem en Nijmegen, en dat blijft hopelijk nog lang zo.
Daarnaast is de verbinding tussen mensen en natuur hier heel zichtbaar. Agrariërs, vrijwilligers, recreanten: iedereen heeft zijn eigen rol, maar samen maken ze het park levend. Het is mooi om te zien dat er steeds meer aandacht is voor biodiversiteit en natuurbeheer. Dat proces kost tijd, maar het groeit.”
“Elk deel van het park heeft iets unieks. Denk aan de historie rond het kasteelterrein in Ressen, de sfeer van Landgoed Doornik of de rust in het Waterrijk. Ik zou geen favoriet kunnen kiezen zonder een ander tekort te doen. Het zijn allemaal bijzondere plekken met hun eigen karakter.
Wat ik persoonlijk mooi vind, is dat ik zelf vlakbij het park woon. Als ik ’s ochtends een wandeling maak, sta ik binnen een paar honderd meter tussen het groen. Dan geniet ik van het uitzicht, maar tegelijkertijd denk ik ook: ‘Dat paadje moet nog even bijgewerkt worden.’ Het werk en het genieten lopen hier vanzelf in elkaar over.”
“Wat ik het mooiste vind, is hoe het park blijft groeien en zich blijft ontwikkelen. Van het aanplanten van de notengaard tot het ontstaan van het kabouterbos, waar kinderen op ontdekking gaan tussen de bomen: het park leeft.
Ook de overgang naar een natuurlijker manier van beheren, met bijvoorbeeld schapenbegrazing, zie ik als een waardevolle stap. Het past beter bij de omgeving en zorgt voor meer biodiversiteit. En dan zijn er nog meer successen, zoals het hondenlosloopgebied bij De Park, dat uitgroeide tot een plek waar mensen, honden en natuur samenkomen. Al die ontwikkelingen samen laten zien hoe veelzijdig en veerkrachtig Park Lingezegen is. Dat maakt me trots.”
“Ik hoop dat Park Lingezegen blijft wat het nu is: een groene long tussen de steden. De druk op woningbouw wordt steeds groter, maar dit park is van onschatbare waarde. Laat het groeien waar dat kan, maar behoud het karakter. Voor de toekomst wens ik vooral dat mijn opvolgers met hetzelfde enthousiasme verdergaan. Het beheer zal zich blijven ontwikkelen, de wereld verandert, maar als het team met hart voor het park blijft werken, komt het goed.
Tegelijkertijd hoop ik dat bezoekers het park blijven ontdekken en waarderen. Er zijn nog zoveel plekken die niet iedereen heeft gezien: elk stukje heeft zijn eigen schoonheid. En dat is precies wat Park Lingezegen bijzonder maakt: het is een park voor iedereen, dat steeds weer iets nieuws laat zien.
Tot slot wil ik iedereen bedanken met wie ik de afgelopen tien jaar heb mogen samenwerken. Samen hebben we er iets moois van gemaakt, en ik weet zeker dat ik velen van jullie nog tegenkom tijdens mijn wandelingen door het park.”
